Nasza historia
Historia Domu Na Białej Dolinie
Villa zur Kronenburg
1911-1918
Budynek został zaprojektowany jako dom wielorodzinny lub willa miejska o wysokim jak na początek XX wieku standardzie, o czym świadczy obecność loggii, balkonów oraz dość duże pokoje. Styl architektoniczny — typowy dla regionu Sudetów z tego okresu: kamienna podmurówka, ryglówka na szczytach, spadzisty dach. Obiekt powstał na parceli nr 854. Na jednym z pierwotnych planów budowy widoczne są nazwiska: Paul Reisel i Paul Rothe, którzy mogli być architektami, właścicielami działki lub inwestorami.
Landhaus Kronenburg / Letnisko Sióstr Szkolnych de Notre Dame
1918-1996
W 1918 roku budynek „Kronenburg” został zakupiony przez Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre Dame. Obiekt został następnie utworzony 4 czerwca 1918 г. jako Dom pw. Matki Bozej Nieustajacej Pomocy z przeznaczeniem na dom wczasowy dla zakonnic nauczycielek. Następnie zorganizowano w nim szkołę prac ręcznych, w której w 1920 r. byto 40 dziewcząt. W tym czasie konwent liczył 6 profesek, w 1926 r. liczba ich wzrosła do 11, a później spadła znowu do 6. Po zakończeniu działań II wojny światowej siostry podjęły działalność charytatywną, a dom przeszedł na własność polskiej prowincji. Komitet Opieki Społecznej zlecił siostrom prowadzenie zakładu dla 70 dzieci. W 1948 r. w klasztorze przebywalo 8 sióstr, w 1958 г. – 4, w 1979 г. – 7, a w 1990 г. – 5. Siostry prowadziły pracę katechetyczną i parafialną, a dom stanowił nadal miejsce wypoczynku dla sióstr, a także księży oraz organizowane były w nim rekolekcje dla młodzieży żeńskiej.
Dom Rekolekcyjny Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy
1996-2011
18 kwietnia 1996 r. Dom został przejęty od Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame przez Seminarium Duchowne Diecezji Legnickiej. Obiekt wyremontowano i adaptowano jako Dom Rekolekcyjny Wyższego Seminarium Duchownego. Zgodnie z założeniami Dom stał się miejscem spotkań z kandydatami do legnickiego seminarium, służąc jednocześnie rekolekcjom kapłańskim oraz wypoczynkowi kapłanów i alumnów.
Dom na Białej Dolinie – Diecezjalny Dom Caritas im Jana Pawła II
2011 – obecnie
Podczas I Synodu Diecezji Legnickiej (2007-2012) pojawił się postulat stworzenia miejsca, które będzie służyło duchowej formacji, jako ośrodek rekolekcyjny, a także da możliwość spędzenia czasu i wypoczynku w otoczeniu Karkonoszy i Gór Izerskich.
Biskup legnicki Stefan Cichy 8 marca 2011 roku powołał Radę Budowy i wiosną rozpoczęły się prace przygotowawcze powstania Diecezjalnego Domu Caritas im. Jana Pawła II w Szklarskiej Porębie. Nowy projekt objął remont dotychczasowego obiektu i jego rozbudowę.
W połowie stycznia 2012 roku uzyskano zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę. Inwestycja została sfinansowana przez duchowieństwo Diecezji Legnickiej, a także dzięki pozyskanym środkom m.in. z Samorządu Województwa Dolnośląskiego.
Dzialalność nowego Domu zainaugurowano uroczyście 2 stycznia 2014 roku. Dzięki pozyskaniu odpowiedniego terenu i połączeniu dwóch działek, nowy obiekt zyskał powierzchnię ponad 2,5 tys. m kw., co dało możliwość rozbudowy Domu na Białej Dolinie i stworzenia 40 pokoi z łazienkami na prawie 70 miejsc noclegowych. Ponadto w domu tym zaplanowano wygodną restaurację z całym zapleczem kuchennym, kaplicę, sale: edukacyjną, konferencyjną oraz rehabilitacyjną, a także 12 garaży dla samochodów osobowych. W pobliżu domu pozyskano również ponad hektarową działkę z oczkiem wodnym, w całości ogrodzoną, na której znajduje się miejsce parkingowe dla autobusu, co pozwala na wygodny dojazd grup pielgrzymkowych czy turystycznych.
